Deccal Ağzı Aşkı Kemiriyor

taşı yontan ellerim
ölüme bir mezar taşı dik
saflığını yitirmiş bu hayatta
toprağa geri dönmek
kirletilmemiş tek yerindir

gözyaşlarının sağanakları
yeryüzüne damlayan insan
güneşi önüne kat
korkma karanlıktan
ay elbet gelir arkandan

acının sızlattığı yüreğine dualar okuyan dostum
aydınlık vicdanın tılsımında
sıkıştırılmış dört duvarlar arasından
kalbinle aş aşılmaz sanılan engelleri
duy çağın çığlıklarını
can veriyor inançsızlar
savşaların atlasından siliniyor insanlık
paylaşılmayan her şeye
ağıt oluyor her kelime
ölümlerin devamı oluyor her isyan
gökle yer arasında nefes nefese dudaklar
deccal ağzı aşkı kemiriyor

sen huzuru ve yaşamayı göklerde arayan kuş
bir kanadınıda yeryüzü için çırp

Heybet Akdoğan

Yazarın diğer yazıları için tıklayınız…