Aşk Düştüğü Yeri Yakar / Heybet Akdoğan

sen baktıkça gözlerinde kararan
bir ağraltıydım sevgili
aramızda ellerimizi tutmak için
avuçlarımızdan ikiye ayrılmış ırmaklar
ve parmaklarımızdan akıp giden mutluluk vardı

suskun aynalarda büyüyen yalnızlık bendim
herkesin kimliğinde sen gibiydim
adından ötesini tanımayan
arkandan gelsem gidişinle kaybolacak
yakandan düşmez meçhûllerdim

sevmek neydi
sevişmek gerçek miydi
senden evvel kaç defa uyandım
erken gelen bir sabah gibi
gökyüzünde yıldızı sönmemiş bu şafak nedendi

aşk düştüğü yeri yakar
varsın erisin dağ eteğinde rengini yitirecek kar
ben ayazsız bir mevsimim
kendi ikliminden kaçan
bozkırda gülüşünle açılmayı bekleyen
gül dudağıyım sevgili

Heybet Akdoğan

Yazarın diğer yazıları için tıklayınız…