ANLATI
Beysefa Tarhan’ı ortaokul öğrencilik yıllarındayken tanıdım. Aynı sınıftaydık ve en yakın birkaç arkadaşımdan biriydi. Başarılı bir öğrenciydi, özellikle de matematikte. Ortaokulu bitirdikten sonra sınavlara girdik. Kazanan bir grup öğrencinin içinde yer alarak Rize Öğretmen Okulu’na gittik. Hayatın ciddiye aldığı ve zaman zaman da dalga geçtiği, yakışıklı ve romantik bir öğrenciydi Beysefa. Rize Öğretmen Okulu’nda aynı sınıftaydık. Çıkardığımız kısa ömürlü duvar gazetesine aşk şiirleri yazıyordu. Ne yazık ki sevgili bulmakta başarısızdı benim gibi.
Çapa Yüksek Öğretmen Okulu için seçilip gönderilen başarılı öğrencilerin arasında Beysefa da vardı. Yine aynı sınıfa düşmüştük. Yakın arkadaşlığımız üniversite yıllarında da devam etti. 68 hareketine birlikte katıldık. 12 Mart döneminde tutuklanıp aynı cezaevinde kaldık. Beysefa Dev Genç davasından yargılandı. 1974’te tahliye oldu ve yarıda kalan eğitimini tamamlayıp lise öğretmeni oldu. En son Selanik’te buluştuk. Sırf beni görmek için gelmişti. Boynuma sarılıp ağladı. Çok duyarlı bir insandı. Dünyanın acılarını, kendi acılarıymış gibi duyumsuyor, düşünüyor, içtenlikle ağlıyordu. Onu ağlatan, sağlam kişiliği, kadirşinaslığı ve derin empati duygusuydu.
Kişilikli, iyi insan, donanımlı insan, şifa kaynağıdır; tanıdıkça, hesapsız bir duyguyla onu duyumsayıp özümsedikçe iyileştiğini hisseder insan.
Beysefa’nın ailesine ve Necdet Dizman gibi altmış yılı geçen okul ve devrimci mücadele arkadaşlarına sabır, metanet ve sağlıklı uzun ömürler diliyorum.
Not: fotoğraf, Çapa Yüksek Öğretmen Okulu yıllarına aittir. Beysefa, ben ve Necdet Dizman. Uyuklayan Necdet’tir.
Muzaffer Oruçoğlu
Yazarın diğer yazıları için tıklayınız…
