Temmuz / Gamze Geyik

Mevsimlerden yaz,
Aylardan temmuz,
Günlerden perşembe,
Yarın cumaymış, bana ne?
Bahçemin toprağı bugün nemli,
Sabah ayazında gözyaşlarımı aldı koynuna,
Bir inci gibi tane tane…
Dışarıda çocuk sesleri,
Koşturuyorlar sağa sola,
Okul yok, açılması da yakın değil.
Var mı onlardan keyiflisi bugün de?
Çocukluğumdan bana kaldığı kadar
Güzel mi hâlâ temmuz günleri?
Çocukluğum mu dedim?
Temmuz değil mi?
Biz bu mevsim,
Yol gözler, gün sayardık.
Temmuz’da Almancı baba kardeşlerini karşılardık,
Arabayla geleni sık sık arar, kaç saat kaldı diye sorardık,
Panayır alanı olurdu hem evimiz hem kalbimiz,
Adımları sokağımıza değdiği an,
Kesilirdi kurbanlar çünkü yanımızdalar ve sağlar,
Tabii, o zamanlar…
Hiç eksiğimiz yokken,
Güvercin olmamışken toyumuz,
Göçmemişken gölgeleri dağ devirenlerimiz,
Şimdi düşünüyorum da sahi
Biz yürekten sevmeyi,
Babamın kardeşlerini beklediği
Sıcak yaz günlerinden öğrendik belki,
Belki o yüzden incindik babam gibi,
Ve bu yüzden suladı bugün gözlerim toprağı,
Belki bu yüzden yorgun düştü bedenim,
Hep vermekten, kalbimden, ömrümden.
Aynı babam gibi…
Yaşamak, bir temmuz sabahı
Dünü , bugünü, yarını…
Ve özlemek, çikolatalı ekmeğimizi yediğimiz gibi,
Sokağa atıldığımız temmuz gecelerini.

Gamze Geyik