Şiir / Adil Başoğul

Ateş Altında
Ateş altında mızıka çalarımÇanakkale’den geçtimKüba’ya gittim Okyanus kıyısıSirokko esintisiBeyaz kumlarda uyku Unutamıyorum LunamDost görünen kurtlarıÇekemeyen puştlarıÇelme takan itleriUnutamıyorum ne edem Yıllardır uzağındayım memleketiminHele İstanbul’a çok hasretimArtık acımı dindirmiyorParis’in aşk dolu..
Umuda Yürümek
Müjdeli bir haber gibiYine kavuşsakSeninleVe memleketimle Örelenmiş sarmaşıklar gibiSessizce sarılsam sanaHayatımdakiTek tamamlayıcım gibi Yüzümü sürsemZümrüt gibiMemleketime HaşmetliVe şiddetliBir kasırga gibiKokum kokuna karışsa Keskin bir ustura ağzı gibiSoğukVe terk edilmişBir kış..
Aşkım Ve İstanbul
En çok martıları kıskanıyorum Uzaklardan siluetine bakıyorum . Muhteşem bir tablo gibi aklımda tutuyorum . Bir hoş oluyorum Çok hoş oluyorum Seninle var oluyorum . Sen sevgilim Ve İstanbullum ...