Cemreyi Bekleyen Kadın

/ 20 Nisan 2022 / 342 views / yorumsuz
Cemreyi Bekleyen Kadın

Oradaydım.
Soğuk bir mevsimin başlangıcında..
Karla kaplı üşüyen ruhunu saracak,
İçini ısıtacak cemreyi bekleyen kadının tam karşısında.
Okuduğu her kitapta onu anımsıyor.
Her anımsamada cam kenarı şiirler yazıyordu.
Sonbahar mevsimin yağmurlarında yıkıyordu kalbini,
Boğuştuğu dizelerde, umut ekiyordu karanlık dünyaya..

Issız sokakların kapılarını aralıyor.
Azalan sevgileri gördükçe,
maviliklere uzayan bir dünya yaratıyordu imgelerinde.
Az çırpınmamıştı hayatın keşmekeşliğinde
Dizlerinin bağı çözülmüş,
Gözlerinin feri kesilmişti.
Her şeye rağmen umudu gözlerine hapsediyor.
Küflü bir evin pencere pervazına yaslayıp boynunu ufka dalıyordu.

Rüzgârın uğultusunda sönük cılız ışıklardan sızan afaki düşüncelere sarılıyor.
Sıra dışı mucizelere sarı sıcak yazlara tanıklık ediyordu.
Donuk bir kasım sabahı yalancı bahara uyanan gülleri ,
Ölümün baharında açan kan kırmızı karanfilleri izliyordu.
Huysuz aksi ve yaşlı bir geçmişten kalma ergenlikten,
Vuslata uzanan duygularının tasvirini çiziyordu.
Harikulade doğayı, yeşilin sarının bin tonunu, uzun uzun seyre dalıyordu.
Dökülen her yaprakta rüzgârın fısıltısını dinliyor.
Kıyıya vuran dalgaların hırçınlığıyla geceyi selamlıyordu.

Ve yüreğinden yüreğime esen müziğin sesini duyuyordum.
Yalnızlığın hüznünde şiirlerini yazıyor.
Şarkısını çalıyor .
Kağıt kalemle duyguların deviniminde ahenkle dans ediyordu…

Arzu Ulaş Tayboğa
‘Arzuhal’im kitabından

Benzer Konular
İstanbul
Bugün / Mert Mutlu