ŞİİR
yağ, kendini bildi bileli kaygandı
ama hep “istikrarlı” diye anıldı
çünkü ne zaman altı açıldıysa
anında ısındı
ve ne bulduysa kızarttı
halk yoksuldu
ama her evde bir tava vardı
ve her tavada biraz yağ,
biraz umut yanardı
bir gün, birileri
yağ fiyatını göğe saldı
yağ artık sadece vitrinde görünüyordu:
“özgürlük” gibi,
“adalet” gibi –
bir kavanozun içinde
ulaşılamaz ve parlaktı
bir konuşma yapıldı
bir yetkili çıktı, dedi ki:
“her vatandaş kendi yağında kavrulmalıdır.
başkasının tavasına göz dikmek
vatana ihanettir.”
ertesi sabah
manşetler coşkuyla doldu:
“Milli Yağ Stratejisi Başarıyla Uygulandı!”
ve halk
bir kez daha
susam yağı ile
susmayı karıştırdı
Hatike Şengül
Yazarın diğer yazıları için tıklayınız…
