Ölüme an kala

Ölüme an kala

Çivileneceği çarmığı
Kendi sırtlıyordu İsa,
Ve kendinden emindi sözleri…

Mansur’un bedeni edilirken liğme liğme
Acısını gömdü içine
Dostun gülü dedi ve sustu
En incinmişliğiyle…

Pis namlulardan çıkan kurşunlar
İspanyol şairin daha bedenine ulaşmadan;
Çoşkuyla okuduğu
Son şiirindeki mısralara gömün beni
Sözcüklere karışıp
Savrulayım gökyüzüne.

Enver Karahan

Share

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir