Ölmek Dışında

Ölmek Dışında

Bazen hiçbir şey yapmak istemiyorum
Kitabın kapağını açıyor
İki kelimeden sonra kapıyorum
Radyoyu açıyor
İki kelam dinliyor
Ve kapıyorum
Odanın içinde dolanıyor
İki adım atıp oturuyorum
Önce sırtüstü uzanıyor
Sonra yüzüstü dönüyorum
Nefesimi tutuyor
İki saniye sonra bırakıyorum
Bazen geçmişi anıyor
İki dakika sonra unutuyorum
Adımı tekrarlıyor
Bir anda onu da unutuyorum
Dünü hatırlamıyor
Yarını bile hayal edemiyorum
Pencereden insanları izliyor
Akabinde gözlerimi kapıyorum
Bu kocaman evrenin içinde
İğne ucu kadar yere sahip olamıyorum
Dedim ya hiçbir şey yapmak istemiyorum
Ölmek dışında!

Bugün pazar Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar. Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün. bu kadar benden uzak. bu kadar mavi. bu kadar geniş olduğuna şaşarak. kımıldamadan durdum. Sonra saygıyla toprağa oturdum, dayadım sırtımı duvara. Bu anda ne düşmek dalgalara, bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım. Toprak, güneş ve ben… Bahtiyarım…

Nazım Hikmet Ran
Share

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir