Öfke nöbetleri

Öfke nöbetleri

Farklı zamanlarda hep aynı saati takan
Bir bilekteki iz gibiydi hayat
Yere düşen bir bakışın
Hüznünü taşıyordu bulutlar
Ve ben yağmurları biriktiriyordum
Yorgun, nasırlı ve yıpranmış avuçlarımda
Öfke nöbetlerimin saatine daha vardı
Güle oynaya topluyordum, zihnimden umutları
Zamana öfkeli halimi bekletirken kapı ardında
İmgelerim
Hep zamana muhalif izler taşıyordu
Sessiz çığlıklarımı haykırırken defalarca
Faydasız çırpınışlar…
Yorgun bir nefes…
Nafile bir telaş…
Ben, umutlarım ve zaman
Çatışmasızlık söylemlerimi duymuyorlardı.

Enver Karahan

Share

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir