Kundura Ayakkabılar

Kundura Ayakkabılar

Ağır adımlarının arkasında koca bir dünya,
Sırtında büyük bir yük,
Her sabah gün aydınlanmadan geçiyor.
Bükük beli, kirli elleri sanırsın evsiz biri,
Durakta bekleyenleri sarma sigarasının dumanı tütsülüyor.
Ağzında bilinmedik birkaç sözcük,
Gözleri hep dalgın, sinirli.
Ayakkabıları sivri, topukları kundura,
Akşam oldu mu bazen uğrar alt kattaki bakkala.
Elinde şekerle, bir somun ekmek,
Bakınır sağa sola.
Üç çocuğu koşturur öteden,
O asık suratının maskesi düşer hemen.
Sigarasını sıpıtır yola,
Kucaklar ikisini, kalan sarılır bacaklara.
30 senedir izlerim bu dramı,
Hep söylerim aile adamı.
Sabah gördüm ayakkabıları.
Salası okunurken,
Merdiven başında oturuyor çocukları.
İçeride karısının yakarışları.
Ama o kadar ayakkabının içinde,
Aklımda hep o kundura ayakkabıları.

Fatih cihat köksal

Share

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir